Kuyuya düşen eşek ile ilgili anonim bir hikâye. Kendi hatası yüzünden kör kuyuya düşen bir eşek. Önce onu kurtarmaya çalışıp sonra da ümit kesen ahali. Ve sürpriz son.
Kuyuya Düşen Eşek ve Kalabalık
Bir zamanlar, karanlık kör bir kuyuya yuvarlanan bir eşek vardı. Eşek, ne olduğunu anlayamadan kendini dar ve derin bir boşluğun içinde bulmuştu. Yukarıdan sesler geldi. Herkes meraklıydı. Nasıl bu hale düştüğünü sordular. Eşek, etrafına bakmadığını, önünü sorgulamadığını söyledi. Düşüşün nedeni belliydi ama asıl soru şuydu: Buradan nasıl çıkılacaktı?
Kuyunun etrafında toplananlar farklı fikirler ortaya attı. Kimi çözümün eğitimden geçtiğini savundu. Kimi “Bırakalım, dersini alsın” dedi. Bazıları ise yardım adı altında onu olduğu yerde oyalamayı önerdi. "Sessiz kalsın, alışsın, beklentisi olmasın" diyenler çoğaldı. Hatta durumu olduğundan iyi göstermeyi teklif edenler bile çıktı. Gerçekleri görmeyene gerçekleri anlatmanın gereksiz olduğunu düşündüler.
Kalabalık, sorumluluk almak istemiyordu. En kolay yol seçildi. Eşeği kurtarmak zor gelince, sorunu ortadan kaldırmaya karar verdiler. Kuyuyu toprakla dolduracaklardı. Böylece hem uğraşmayacaklar hem de meseleyi kapatacaklardı.
Toprak Yağmaya Başladığında
Kürekler çalışmaya başladı. Yukarıdan atılan her toprak parçası, eşeğin sırtına düştü. Eşek ilk anda korktu. Sonra bir şey fark etti. Üzerine gelen toprağı silkelerse, ayaklarının altına düşüyordu.
Eşek bunu tekrar etti. Gelen darbeleri yük yapmak yerine basamak yapıyordu. Her darbe sonrası silkelenip üzerine atılan toprağı yere attı. Her atılan toprak, onu biraz daha yükseltti. Vazgeçmeyen taş işçisinin hikayesinde olduğu gibi istikrarla silkelenmeye devam etmek düşüncesi, eşeğin davranışına dönüşmüştü. Sessiz ama kararlıydı. Üzerine atılan toprağa tepki verdi, kabullenmedi.
Zamanla kuyu doldu. Eşek artık yukarıdaydı. Üzerine atılan şeyler onu yok etmemiş, aksine güçlendirmişti.
Umudunu Kaybetme
Her zorlukta gizlenen hazineyi bulabilmek, bakış açısını değiştirmekle mümkün. Hayat yolculuğumuzda köpek balıkları, ve ümitsiz olduğunu düşündüğümüz durumlar olacak. Önemli olan onlara rağmen, en umutsuz anlarda bile karamsarlığa kapılmadan yola devam etmek.
Hayatın içinde:
- Düşmek bireysel hata olabilir ama kalmak tercihtir.
- Tepkisizlik, en büyük kayıptır.
- Gelen yük, doğru kullanılırsa basamağa dönüşür.
Başkaları senden umudunu kesse de sen asla kendinden umudunu kesme.
